صدایت بوی عشق نمی دهد ٬ نگاهت هم همینطور...

کاش می دانستی... هرچند ندانی برای هردویمان بهتر است ...

اگر بدانی چه شب هایی بی تو مردم و با یادت دوباره زنده شدم ٬

اگر بدانی اشک ٬مهمان ناخوانده ی چشمان بی صبرم٬ تا صبح بهانه ات را می گیرد

اگر بدانی آتش بی قراری وجودم را دامن زده

                                           بی بهانه دست از دیدار من نمی کشی

آسمون بی روح و خسته

                       دل من از تو شکسته

تنهایی یادم نرفته

                بی کسی پیشم نشسته

تو چشام بارون گرفته

                   می دونم زندگی سخته

                                                                   یاد خاطرات سوخته

                                                                                       منو این قلب فروخته

                                                                  یادگاری رو درخته

                                                                                چشمای خیس اما بسته

                                                                 سنگ و شیشه ی نشُسته

                                                                                         حرفای خوب نگفته

                                                                بی صدایی تو یه لحظه٬

                                                                                  هرچی بود از تو گذشته

امروز تولد ستاره ای است که حتی آسمان هم وجودش را انکار می کند

امروز تولد دختری است که گرچه صادقانه عاشق بود اما کسی قلب ساده اش را ندید 

امروز تولد چشمانی است که همیشه منتظر بود و کسی حتی صدای شیون هایش را نشنید

امروز تولد لبخندی است که برای آمدنش شکفت و از رفتنش خشکید

امروز تولد اشکی است که بی بهانه روی شانه ی دلواپسی غلط می خورد

امروز تولد بغض کودکی است که خودش را بزرگ می دانست بزرگتر از کهکشان ها...

امروز تولدم بود

                   ولی کاش نبود.....